222

sanırım çok açtım arayı yine. oluyor böyle. vakitsizlikten değil de, demek ki yazacak kıymetli iki kelamım yok imiş. hep sizi düşünüyorum sevgili okur. bullshit okumayın diye.

keyfim yok elbette ki yine. çok nankörüm he, hep keyifsizken gelip yazıyorum.
çok da alınganım biliyorum. ama yapacak bişi yok. şimdi mesela, sen benim canımı sıkacak bişi yaparken kendini haksız görmüyorsun ya, eh ben de buna alınırken kendime yok canım ben de çok alınganım yahu der miyim? demem. o tıynette kaç tane babayiğit tanıyosunuz ki? getirin ben de tanışayım.

sonracıma, hayvan gibi yiyorum. tvde gülben ergenin programında cilt bakım uzmanı kadın, cildini herkes kendi bilir dedi. o bi tanecik ceviz yiyince hemen sivilcesi çıkıyomuş. ben de cildimi tanımak için bi torba çikolatalı abur cubur aldım. onları yedim dünden beri. bakalım nolacak diye bekliyorum. eğer semptomlar görürsem, bu sefer aldığım ürünleri cinslerine göre ayırıp, hepsini birer haftaya yayacağım ve teker teker aynı ürünü bi hafta boyunca yiyeceğim. bakalım hangisi dokunuyor diye. cin gibiyimdir nazar değmesin.

ayrıca uzun süredir yüzümdeki solgun pürüzsüzlüğe öyle alışmışım ki, an itibariyle dudağımın üstündeki yara beni baya sinir ediyor. daha evvelden koymazdı o kadar. şimdi sinirliyim.

bu kadar. daha ne yesem diye düşünüyorum. önerisi olanlar buraya yazsın.

221

geçen gün ESN'ye yazdığım yazıyı bugün göremiyorum. şimdi gidip oraya hesap soracağım fakat kendi blogum sadık yarim kgrg'ye de uğramak istedim.
bu hafta okulda sadece 6 saat falan bulunmuş olmam baya baya beni mezuniyete alıştırıyor. güzel bi geçiş süreci yaşayacağız kısmetse. bi de formasyon stajımız hala başlamadı. sanırım hiç başlamayacak. bize defter verecekler dolduracağız. fenerbahçe lisesi de bizi bekliyormuş ama üzgünüm marmarayı daha çok beklersiniz. marmarayı beklemek bir organizmanın yaşamı boyunca yapacağı en büyük hatadır. mesela ben de dün öğrenci belgesi için form doldurdum bugün çıkmamış tabii ki. beklemiceksin böyle şeyleri.
ekşi sözlükte aldığım karta zilyon para yatırıp sonra çekemediğimi öğrenince yaşadığım mallıktan çok şükür dün kurtuldum. gezi paramızı ödedik onlar da kartı da artık tehlike arz etmeyecek şekilde mantar panoma iliştirdim. kabul ediyorum, büyük salaklıktı.
haftaya bugün nevşehirdeyiz kısmetse.

her gün andığım bir söz de şu;
"yemek yemek üstüne ne düşünürsünüz bilmem
ama kahvaltının mutlulukla bir ilgisi olmalı"

mis gibi hazırladım yedik oh.

220

ya bu kapatıldı vs döneminde ben blogspotu çok güzel açıyodum, ahanda az evvel açılmadı. onun da çaresine baktık elbette şimdi yazıyorum ama kim okuyabilecek bilmiyorum ki.

facebook filmini çok beğendim ve bunun neticesinde facebook hesabımı dondurdum.

219

ya sex and the city serüvenimi dün gece tamamladım da, carrienin evi ne güzel ya. 1+1 bile değil dimi 1 yani sadece 1 sayılır o. çok güzel, çek perdeni otur aşağı vallahi çok isterim.

218

bir kez daha neden mühendis olmadım ki diye haykırarak kendimi 3.köprüden atmak istiyorum. artık makale okumak istemiyorum. bu nefretim ileride geleceğimi mahvetmeme yol açacak biliyorum. ama allah aşkına oturmaktan kıçımın ağrıdığı bir günden bahsediyoruz. 70 sayfa okuyup üzerine response yazmam gerekiyor ve daha 6. sayfadayım. çarşamba sabahına yetişir mi? bilinmez. zaten çok sıkıcı. yani style tamam da nereye kadar. koca kitap yahu bilmiyo muyum döne dolaşa aynı şeyleri söyliceksin işte. her seferinde olduğu gibi bu da öyle olacak.

bi de altını çizip kenarına kendimden notlar düşüyorum ki sormayın. aferin, çok iyi düşünmüşsün, vallahi bravo şeklinde. henüz yazara soru soran, eleştirel notlar düşecek kadar olgunlaşmadım. daha gencim. daha önümde çok yolum var. belki bi tuhafiyem olur kim bilir, bunları hiç dert etmeden kendime banyo lifi örerim.

217

herkesin hatasını anlamasını beklemek gibi çok pis huyum var. trker'in söylediğini bi türlü uygulayamıyorum: "hatalarını kendilerinin anlamalarını bekleme, herkes o erdeme sahip değil."

son 5. o yüzden hiçbir şey canımı sıkamaz.

biraz da açım hani.

216

fiyuuuu, aradan da doğum günüm felan kaç gün geçmiş, 10 günde olaylar oldu haberiniz yok.

1- marmaraya "son kez" (allahımnolurallahım) üzerine dekont zımbalanmış ders kayıt formunu teslim ettim.
2-ispanyolcadan vize 90ken 40 veren dallama eve büt yolladığı için, o bütü de ispanyolca bilen bi gavura yaptırdığım için 90 aldım ve ortalamam 90 geldi yıllar sonra.
3-stajı fenerbahçe lisesinde yapıyomuşuz diye duydum. gerçekse şahane. en azından buralar. fikirtepe değil. aklım çıkıyodu lan.
4-haftaya bugün bu saatte sevgilim burda bilgisayarımı kurcalıyo "hmm kıskandın benmkinden aldın"vs diyo olacak inşallah. (allahımnolurallahım)
5-doğum günüm geçti haberiniz yok, bu dünyadaki 22. senemi de kıvançla sona erdirdim. 23. senemin bu ilk haftasını bitirirken biraz baş ağrısı çektiğimi söyleyebilirim. biraz değil baya hatta. çünkü o orospuçocuğu sınıfta esrar mı nedir bişe içiyo bi yandan da bık bık anlatıyo kafam bi garip oldu. sosyolog adamı getirirsen ders anlat diye olacağı bu. evsiz.
6-tartıda emin adımlarla ilerliyorum. (H)
7-izmitteydim o ara, gerçi son yazdığımda da izmitteydm. neyse. işte feriyi, harunu, efeyi, aliberki, tezeli, hilali, sedayı, gözdeyi, alperi gördüm. o sebepten mutlu bi izmit seferiydi bu seferki.

olaylar böyle gelişmişti.

215

burayı okuyan vardır dimi ya? heralde okuyosunuzdur yani eğer kendi kendime takılıyosam bırakayım bu işleri, çünkü ben günlük bile yazamamış adamım hiç bana göre değil o iş. neyse okuyosunuzdur heralde ya okunmaz mı çok komiğim bi kere.

efenim gittik filme, aşk tesadüfleri sever, gittik gitmesine de benim de aklıma gelen başıma gelmesin bi kere de nolur sanki.

daha evvel demiştim zaten eylül akşamı şarkısıyla bi alıp veremediğim var, sonracıma filmde çalan şarkılar hep bildiğim sevdiğim şeyler, e zaten mehmet günsura her türlü ağlanır sağlıklı bir kadın olarak, maşallah oyuncuları da iyi seçmişler güzeldi her şey okey. ama bakın ben ağlayamıyorum zaten önce kendimi çok sıkarım her yerim ağrır sonra pes ederim, çok kötü oldu ya. zaferlerim çalmaya başladı hoppaaaa. keşke beyefendi burada olsaydı da onla gitseydim, bu kadar ağlamazdım bence. zaten kuzene de dedim, filme ağlamadım. şimdi şarkı çalınca sevgilin de yoksa ağlarsın, bu normal. zaferlerim çalıyor zaten acayip severim, baktım ağlıyorum hüngür hüngür. finalde acıklı yerde bile o kadar ağlamadım. neyse, netice itibariyle müzikler olmasa o kadar ağlatmazdı film. bi de müslüm gürses'in aşk tesadüfleri sever'iyle başlıyor o çok şahane olmuş hakikaten.

yanlış yaptım ben sevgiliyle izlenecek filme sevgiliyi özlemiş vaziyette sevgilisiz gittim.

214

bazen çok sıkılınca tabi insan düşünüyor, ben de düşünüyordum da az evvel, hak etmediğim kadar çok yalnız kaldım ya. vallahi. hani sevgilin karış karış avrupayı gezsin sen parmakla ulan kaç gün vardı ki diye hesap yap. matematik de hak getire.

o yüzden gidip pastamdan yiyeyim.

213

dönemin bitmesinin sevinç ve mutluluğu içerisindeyim. bir adet ispanyolca bütü var, o dosyayı da iberya adasına yolladım, dolu bir şekilde geri gelecek ben de aynen pabloya göndericem.

aşk tesadüfleri sever diye şahane albüm yaptıydı murathan mungan. şimdi film yapmışlar ve BİZİM ŞARKIMIZIN FİLMİ! bir cin fikri daha böylece kaçırdık yani adamlar ortaçgilin eylül akşamına film yapmış resmen. biz çekebilirdik onu gayet. olurdu yani hem i'm cuter than her. neyse. başroldaki şahıs yine dünya tatlısıdır eminim. işte gidicez görücez göz gönül açılmacalar.

satc izleyerek ve ekmek arası şnitzel artı kola yiyerek geçirdiğim istanbuldaki son sıkıcı günümde şimdi de banyoyu ovalıcam. temizlik imandan gelir. sıkıldık mı temizlik yaparız. yaşam tarzımız bu.

dün de alkımda sedayla film bakıyoruz, filmler 5 tl falandı bu arada, orda galatasarayın 17 mayıs dvdsini gördüm de sedaya dedim ki biz oturduk türkerle bunu seyrettik. garibim şoka girdi tabi, sen aşıksın kızım bunu seyretmiş olmanın başka bi açıklaması olamaz dedi. haklı. sonra didem in oryantal dvdsini gösterdi de, aşkım beni onu seyretmeye ikna edemez, söyledim bunu.